غلظت و روشهاي بيان آن
اگر مقدار ماده حل شده در مقدار معيني حلال مشخص باشد، مي توان غلظت محلول را مشخص کرد. غلظت را مي توان به چند صورت بيان کرد.
۱۰۰ ×
جرم ماده حل شونده
جرم محلول
= درصد جرم
Þ g / L
مقدار ماده حل شونده به گرم
حجم محلول به ليتر
= غلظت معمولي
Þ mol / L
مقدار ماده حل شونده به مول
حجم محلول به ليتر
= غلظت مولار M =
Þ mol / kg
مقدار ماده حل شونده به مول
جرم حلال به کيلوگرم
= غلظت مولال M =
مثال : مولاليته يک محلول 12/5% گلوکوز ( C6H12O6) در آب چه قدر است؟
C6H12O6 = 180. g.mol -1
ابتدا بايد مول گلوکز را بدست آوريم
= 0/069 mol
(
۱ mol گلوکز
۱۸۰ g گلوکز
)
Mol گلوکز 12/5 = گلوکز
سپس جرم آب را بدست مي آوريم.
100g -12/5 g = 87/5gجرم آب
= 0/0۸۷۵ kg
(
۱kg
1۰۰۰g
)
Kg آب = ۸۷/۵
| = ./ ۷۸۸ mol .kg -1 |
|
= |
|
M مولاليته = |
مثال : براي تهيه ۲۵۰ mol محلول HNO3 با غلظت ۲ M چند گرم محلول نيتريک اسيد غليظ ۷۰ % جرمي لازم است ؟ g.mol-1 ۶۳ = HNO3
پاسخ : ابتدا تعداد مول اسيد لازم را تعيين مي کنيم.
۲۵۰ ml = 0/۲۵۰L
|
= 0/۵۰ mol |
( |
|
) |
* mol HNO3 = 0/ ۲۵ L محلول |
سپس گرم اسيد لازم را تعيين مي کنيم.
|
= ۳۱/۵ g HNO3 اسيد خالص |
( |
|
) |
* g HNO3 = 0/۵ mol HNO3 |
|
= ۴۵ g جرم اسيد۷۰%لازم |
( |
|
) |
* HNO3 = ۳۱/۵ g |
اسيد کيومتري محلولها
انجام واکنش چه در محلول باشد چه در محلول نباشد، محاسبات بنابر نسبت مولي حاصل از معادله ي شيميايي موازنه شده است. در حل مسايل مربوط به استوکيومتري مطابق مراحل زير عمل مي کنيم.
۱ – مقادير داده شده ي مربوط به فرآورده ها و مواد اوليه را به مول تبديل مي کنيم.
۲ – با استفاده از مقادير بدست آمده در بالا و با استفاده از ضريب تبديل مناسب ، مولهاي خواسته شده در مساله را محاسبه مي کنيم.
۳ – مقادير مولي بدست آمده را به واحدهاي خواسته شده در مساله تبديل مي کنيم.
مثال : در صورتي که مقدار mol ۳۵ از محلول 0/125 ، Nacl با مقدار اضافي منيزيم نيترات Mg(N03) 2 واکنش دهد، حداکثر چند گرم MgCL2 بدست مي آيد.
( Mgcl2 = ۹۵/۲۱mol -1 )
۲ Nacl + Mg(N03) 2 ® MgCL2 + 2 Na NO3
350 : پاسخ ml = ./350 L
? mol NaCL = M × V = ( 0/125 mol/L)(./35 L) = 0/۰۴۳۸ mol Nacl
|
= 0/۰۲۱۹mol MgCL2 |
( |
|
) |
* mol MgCL2 = 0/۰۲۱۹ mol MgCL2 |
|
= ۲/۰۹ g Mgcl2 |
( |
|
) |
? g MgCL2 = g HNO3 |
محلولهاي الکتروليت و غير الکتروليت
ترکيبهايي مانند NaCL ، HCL، H2 SO4 ، NaOH و ... الکتروليت قوي مي نامند. محلول آنها در آب به خوبي رساناي جريان الکتريسته است چون به صورت يوني در آب حل مي شوند.
ترکيبهايي مانند الکل ، شکر که صورت مولکولي حل مي شوند و توليد يون نمي کنند رساناي جريان الکتريسته نيستند و غير الکتروليت ناميده مي شوند.
ترکيبهايي مانند HF ، NH3 و استيک اسيد که در آب عمدتاً به صورت مولکولي حل مي شوند و مقدار کمي از مولکولها به يون تفکيک مي شوند الکتروليت ضعيف ناميده مي شوند.
براي مقايسه تمايل تفکيک مواد به يون هنگام حل شدن در آب يا حلال قطبي ديگر از مقياس درصد تفکيک يوني استفاده مي شود.
تعداد مولهاي تفکيک شده
تعداد کل مولهاي حل شونده
= درصد تفکيک يوني